water
Water als vertrekpunt
De vloeibare eigenschappen van water zijn voor mij een constante fascinatie. In mijn schilderijen zoek ik naar de beelden die zich net onder of net boven het oppervlak bevinden: de structuren en de stilte die je ziet als je echt de diepte in kijkt.
Mijn werk ontstaat door een intensief proces van vele dunne lagen verf. Door deze stapeling van transparante lagen ontstaat een optische diepte, die ik soms ook juist niet wil laten zien; ik speel met diepte of juist het ontbreken van perspectief. De kleuren en vormen lijken in het doek te zweven, en soms lijken ze erop geplaatst. Hoewel de opbouw complex is, blijft de huid van het schilderij glad.
Het is een spel van controle en toeval, waarbij ik heel dunne verf laat vloeien tot de essentie van een verstilde onderwaterwereld zichtbaar wordt.
waterkant
In de serie Waterkant komt de dubbele betekenis van de titel samen: het turen vanaf de oever in de diepte van het water, waar planten en stromingen zichtbaar worden. De ragfijne, kantachtige patronen die soms diep in de verf verscholen liggen en soms opvallend dicht aan het oppervlak drijven.
In geabstraheerde werken bouw ik het beeld op uit talloze transparante lagen. Hierdoor vloeien organische lijnen en netwerken samen. De aarde- en groentinten liggen achter een volledig glad oppervlak, als een vloeibare spiegel die de beweging en reflecties van het water tot rust brengt.
.jpg?etag=%224caba-680262f3%22&sourceContentType=image%2Fjpeg&quality=85 "Waterkant 17 -30x30")
underwater
In de serie Underwater draait het om de ervaring van totale onderdompeling. Het zijn beelden van een wereld waarin de horizon verdwijnt en enkel de dynamiek van lichtinval en stroming overblijft. Ik focus hier op de transparantie en de rust die ik onder de waterspiegel vind. Zonder vast perspectief nodig ik je uit om te dwalen door lagen van kleur, waarbij de diepte van het water voelbaar wordt onder een verstild, glad oppervlak.
waterflowers
In Waterflowers onderzoek ik de kwetsbare schoonheid van florale vormen op de grens tussen lucht en water. Het zijn geen letterlijke bloemen, maar vaak de restanten en sporen ervan die overblijven na verloop van tijd. Door de vele transparante lagen lijken deze restvormen in het doek te zweven soms diep verscholen, waardoor een verstild beeld van vergankelijkheid ontstaat.
